Legacy-systemen kenmerken zich doordat ze gerealiseerd zijn met een groot aantal "insluitingsfactoren" die, bij ingrijpende wijzigingen, de volledige herbouw van het legacy-systeem noodzakelijk maken.
In bepaalde omstandigheden kan AIM hier een oplossing bieden door extensief gebruik te maken van het concept van dynamisch integreerbare onafhankelijke componenten. De belangrijkste voorwaarde daarvoor is dat de functionaliteit van het betreffende legacy-systeem "op interface aanstuurbaar" is.
In principe vergt dit dat het legacy-systeem op professionele wijze en met de juiste werkstandaards is ontwikkeld. Onze aanpak is soms ook bruikbaar voor legacy-systemen zonder goede documentatie of waar zelfs geen sources (pakketsoftware) voor beschikbaar zijn.
Onze Refactoring aanpak is er op gericht om de "op interface aanstuurbare" functionaliteit toegankelijk te maken op het integratieplatform van AIM en vervolgens te integreren met eventuele nieuwe, volgens de AIM principes ontwikkelde, componenten.
Het is een van de kenmerkende eigenschappen van AIM dat dit zelfs mogelijk is als de functionaliteit van het legacy-systeem op een ander platform moet worden uitgevoerd.
Bij heel erg goed gestructureerde legacy-systemen is het zelfs mogelijk om, als onderdeel van het Refactoring-proces, een aantal belangrijke "insluitingsfactoren" te elimineren of op zijn minst te isoleren.
We hanteren een aantal Refactoring technieken, de voor- en nadelen van iedere techniek zijn in het algemeen terug te voeren op een afweging tussen ontwikkelingskosten, onderhoudskosten en exploitatiekosten.
Afhankelijk van de granulariteit van het Refactoring-proces kan de situatie ontstaan dat statische functionaliteit nog heel lang en zonder noemswaardige onderhoudsinspanningen kan blijven bestaan, terwijl de meer dynamische functionaliteit is overgeheveld naar en kan profiteren van een AIM omgeving.